Geleceğini Biliyordum

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Siper üstüne uzanan başların uçuştuğu bir ateş yağmuru vardı. Asker, en iyi arkadaşının az ileride kanlar içinde yere düştüğünü gördü. Görür görmez de hemen aynı siperdeki komutanına:

-Teğmenim, arkadaşım vuruldu; müsaadenizle fırlayıp arkadaşımı alıp gelebilir miyim?…

Komutan: –Delirdin mi? der gibi baktı ve “Gitmeye değer mi?.. Arkadaşın delik deşik olmuştur… Büyük olasılıkla ölmüştür bile… Kendi hayatını tehlikeye atma sakın…” Asker çok ısrar edince Teğmen “Peki” demek zorunda kaldı: “Git o zaman…” İnanılması güç bir mucize gerçekleşti ve asker, korkunç ateş sağanağı altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa geri döndü.. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Teğmen, kanlar içindeki askeri muayene etti, sonra onu sipere taşıyan arkadaşına döndü:

-Sana değmez, hayatını tehlikeye atmana değmez, demiştim. Bu zaten ölmüş.

–Değdi teğmenim, dedi asker, değdi…

-Nasıl değdi? dedi Teğmen, bu adam ölmüş görmüyor musun?”

-Gene de değdi komutanım. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak, dünyaya bedeldi benim için.” Ve asker, arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı: “Geleceğini biliyordum, demişti arkadaşı, geleceğini biliyordum!..”

Dört Mum

Dört mum yavaşça yanıyordu.
Ortam çok sessizdi ve konuşmaları duyuluyordu.

İlki söyledi:
‘’ Ben Barışım!
Artık kimse huzurun değerini bilmiyor, sanıyorum söneceğim. ”
Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.

İkincisi söyledi:
‘’ Ben İnancım!
neredeyse herkes benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor
o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok’’
Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.

Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu:
” Ben Sevgiyim !
yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular ”
Ve hiç zaman yitirmeden söndü.

Ansızın…
Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür
”neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir “
diyerek ağlamaya başlar.

Ardından dördüncü mum söyler:
”korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz

BEN UMUDUM!’’

parlayan gözlerle, çocuk umut mumunu aldi ve diğer mumlari yakti. umudun alevi yaşamınızdan asla sönmesin… böylece her birimiz Umudu, Inancı, Barışı ve Sevgiyi sürdürebiliriz !!!
Hit: 3079